Decyzja

Element prawa pochodnego Unii Europejskiej – patrz także: dyrektywy, rozporządzenia, zalecenia, opinie.Wspólnotowy akt prawny, wiążący dla poszczególnych instytucji, przedsiębiorstw i krajów członkowskich.Definicja z art. 249 (4) Traktatu o utworzeniu Wspólnot Europejskich „Decyzja obowiązuje w całości tych, do których jest skierowana” Decyzja ma następujące cechy strukturalne:
• ma ona znaczenie indywidualne, które odróżniają od rozporządzenia. Adresaci decyzji 
  muszą być konkretnie wskazani i zobowiązani w sposób indywidualny.
  Wystarczy,by w chwili uchwalania decyzji można było określić kategorię osób, której
  dotyczy dana  decyzja i by nie mogła ona zostać rozszerzona w późniejszym okresie.
  W tym kontekście decydująca jest zwłaszcza treść decyzji; musi ona bowiem w sposób
  indywidualny i bezpośredni wpływać na sytuację podmiotów prawnych. Może się więc
  zdarzyć, że osoby trzecie również będą podlegać indywidualnej decyzji, na przykład
  z racji szczególnych indywidualnych cech, lub specjalnych okoliczności wyróżniających je
  od wszystkich innych osób i określających je w ten sam sposób, co samego adresata;
• decyzja jest obowiązująca we wszystkich swoich elementach, co odróżnia ją od
  dyrektyw, które są obowiązkowe, tylko co do rezultatu, jaki mają przynieść;
• decyzje są dla adresatów bezpośrednio wiążące. Ponadto decyzja skierowana do
  państwa członkowskiego może także, w podobnych warunkach co dyrektywa, mieć dla
  obywateli Unii ten sam bezpośredni skutek. Decyzje mogą być podejmowane na
  przykład po to, by pozwolić lub zakazać przyznawania pomocy przez państwa (art. 87
  i 88 Traktatu WE), anulować układy lub porozumienia sprzeczne z wolną konkurencją
  (art. 81 Traktatu WE) i by nałożyć kary lub obowiązujące środki.